Architektura w ostatnich latach
Architektura ostatniego dwudziestolecia ma charakter przede wszystkim utylitarny. Dworzec Termini uchodzi za przykład rozwiązania idealnie funkcjonalnego przy jednoczesnym osiągnięciu harmonijnej i eleganckiej bryły prostymi środkami. Funkcjonalne są także budowle olimpijskie (budowane przed igrzyskami olimpijskimi w roku 1960) oraz niezliczone domy w nowoczesnych dzielnicach mieszkaniowych. Czasem wydaje się, że właśnie w architekturze mieszkalnej wyraża się najpełniej duch współczesności w Rzymie. Nie chodzi jedynie o zewnętrzną stronę tego budownictwa, o projekty elewacji i o urbanistykę nowych dzielnic. Włoska w Ogóle, a rzymska w szczególności architektura mieszkaniowa uchodzi w całym świecie za wzór elegancji i estetyki. Chodzi jednak i o standard tego budownictwa, wyposażenie wnętrz, współczesne meblarstwo, sztukę dekoracyjną i w ogóle wzornictwo przemysłowe. Dotykamy tutaj interesującego problemu. W obecnej dobie ożyła bowiem we Włoszech ta sama zdolność, która była charakterystyczna dla kultury dnia codziennego i w ogóle cywilizacji antycznego Rzymu. Jest to mianowicie zdolność czynienia rzeczy jednocześnie pięknymi i użytecznymi. Czy będzie to starannie opracowana grafika książki, czy karoseria samochodu, krój ubrania, fason obuwia, model konfekcji, dekoracja lokalu gastronomicznego, bądź tylko drobna zabawka z plastyku - każda z tych rzeczy, a wyrabia się ich w Rzymie tysiące i dziesiątki tysięcy odmian - ma niemal z reguły kształt oryginalny, bez sztucznej przesady, elegancki, a zarazem bardzo funkcjonalny.